Tableu diagrams

Tableu Diagrams

 

Αυτά είναι τα διαγράμματά μας Tableu που περιγράφουν τον καταμερισμό της κατανάλωσης άνθρακα ανά την υφήλιο. Φαίνονται ξεκάθαρα οι χώρες με τη μεγαλύτερη κατανάλωση, οι χώρες με τη μικρότερη αλλά και η έντονη ανάγκη να απεξαρτηθεί η παγκόσμια κοινότητα από τις μη-ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και να στραφεί σε πιο φιλικές, για το περιβάλλον, πηγές.

Can you name a book? ANY book?

According to a recent study from the Pew Research Center, almost one in four Americans has not read a book in the past year. So to find out if that is true, we sent a team to the street to ask pedestrians to name a book, and here are the very sad results.

 YouTube channel: Jimmy Kimmel Live

Βιβλιοθήκη Πανεπιστημίου Κύπρου

 Σε λίγες μέρες το άνοιγμα της βιβλιοθήκης του πανεπιστημίου Κύπρου! Όλοι οι βιβλιόφιλοι δηλώνουμε ενθουσιασμένοι με την άφιξη της μεγαλύτερης βιβλιοθήκης της Κύπρου. Χιλιάδες βιβλία στα ράφια και πολλές ώρες ανάγνωσης μας περιμένουν τις επόμενες εβδομάδες! Παρά την πίεση των τελικών εξετάσεων θα περάσουμε πολύ χρόνο εξερευνώντας την και σχεδιάζοντας πού θα είναι το καινούριο μας στέκι για διάβασμα το επόμενο εξάμηνο! Νομίζω ότι ταυτίζεται πολύς κόσμος μαζί μας!

Καλημέρα κόσμε!

Η λογοτεχνία είναι η απόδειξη πως η ζωή δεν είναι αρκετή.

Fernando Pessoa, 1888-1935, Πορτογάλος ποιητής & συγγραφέας

Ζούμε για να διαβάζουμε ή διαβάζουμε για να ζούμε; Ή μήπως είναι κάτι ακόμα περισσότερο που μας δημιουργεί την ανάγκη να ζήσουμε κι άλλες ζωές μακριά απ’ τη δική μας;

Πολλές φορές διαβάζοντας σκόνταψα σ’ αυτά τα ερωτήματα. Δεν μπόρεσα όμως να απαντήσω και πρέπει να ομολογήσω ότι δεν προσπάθησα ιδιαίτερα. Κι αυτό, γιατί ήξερα εκ των προτέρων ότι ίσως να μην υπάρχει απάντηση ή ίσως να είναι και υποκειμενική. Ωστόσο αποφάσισα ότι ακόμα και η λογοτεχνία μπορεί να μην είναι αρκετή. Χωρίς τα δικά μας στοιχεία πάνω της, τους συλλογισμούς και τα συναισθήματά μας ίσως να ήταν κενή περιεχομένου.

Όλα αυτά δημιουργούνται την ώρα που είναι ανοιχτό το βιβλίο. Μόλις κλείσει όμως χάνονται σαν την άμμο που την παίρνει ο αέρας. Αυτή την αόριστη αίσθηση ότι θέλω να κάνω κάτι παραπάνω με τα βιβλία από το να τα  διαβάζω, που είναι κάτι εφήμερο,  με ταλαιπώρησε αρκετά. Ήθελα να βρω ένα μέσο που να μνημειώνει τις σκέψεις μου, για να μπορώ να τις ξαναβρίσω με ευκολία και να μην είναι έρμαιο του αέρα που θέλει να τις σκορπίσει. Αυτή είναι το πρώτο κίνητρό μου.

Πάντα ήθελα να δω ένα βιβλίο που κάθε φορά που διαβάζεται να προστίθεται στην νέα του έκδοση ένα σημάδι ότι πέρασε από τα χέρια του αναγνώστη. Ένα σκίτσο, μία νότα ή μια γρήγορη σημείωση. Δυστυχώς όμως, αυτό δεν είναι δυνατόν… Ακόμα και από μένα την ίδια δεν θα ήταν δυνατόν να γίνει γιατί δεν μου ανήκουν όλα τα βιβία που διαβάζω. Το στίγμα μου όμως στο βιβλίο μπορώ να το αφήσω κάπου μακριά από την υλική του υπόσταση αλλά πολύ κοντά στην ψυχή του. Αυτό ήταν το δεύτερο κίνητρό μου.

Συνδυάζοντας την επιθυμία να κρατήσω τις σκέψεις για πάντα και να δώσω κάτι ξεχωριστό και δικό μου στο κάθε βιβλίο, χωρίς φυσικά την αξίωση αυτό το κάτι θεωρηθεί αξιόλογο, αποφάσισα να καθίσω και να γράψω τις σκεψεις μου για καθε βιβλίο που διαβάζω. Το γεγονός ότι γράφω στο διαδίκτυο έχει να κάνει με την επιθυμία μου να μοιραστώ και στην συνέχεια να δω από άλλο πρίσμα όλα όσα σκέφτομαι. Δεν γράφω λογοτεχνικές κριτικές. Είμαι μια μικρή αλλά φανατική οπαδός της καλής λογοτεχνίας – ασφαλώς χρησιμοποιώ τον όρο υποκειμενικά – και έχω ανάγκη να εξωτερικεύσω αυτά που απλά μέχρι τώρα σκεφτόμουν…